Dit viertal uit Londen treedt al sinds hun oprichting – nog geen jaar geleden – onophoudelijk op en creëert zo zelf die buzz. De nummers van Little Grandad klinken als een soort Venndiagram van ‘rust-belt’-Americana, slackerrock met Brooklyn-sausje en warme maar rommelige Britse indie gitaarrock. Het is chaotisch, balanceert op de rand van de afgrond, maar blijft op de een of andere manier toch bij elkaar. Het is oprecht spannend omdat je niet precies kunt zeggen wat het is, en zij zelf ook niet. Debuutalbum ‘Speak Softly, Son’ verschijnt op 22 januari bij Communion Records.